Articles in Category: Reportazh

Lamtumirë Verë!

Written by Flora Xhemani Baba on Friday, 19 September 2014. Posted in Reportazh

Duke mbledhur grimcat e fundit të stinës, nëpër Rivierën Shqiptare….

Lamtumirë Verë!

 

Gjithmonë na ka pëlqyer që turet e fundit të verës t’i ndërmarrim diku nga fillimi i vjeshtës, atëherë kur rrëmeti i trafikut dhe fluksit të verës, përzier me vapën përvëluese mpaket dhe ngrohtësia e diellit të duket më qetësuese e përkëdhelëse, sidomos kur e shijon nëpër rrugët gjysëm të boshatisura të Shqipërisë. Këtë herë e vendosëm që udhëtimin ta bënim aty nga data 8-9 shtator.

Dëllënjë - një ditë në fshatin e peshkatarëve

Written by Flora Xhemani Baba on Wednesday, 29 January 2014. Posted in Reportazh

Aty ku Vjosa, deti, pylli dhe laguna, përqafohen në harmoni...

Dëllënjë - një ditë në fshatin e peshkatarëve

 Nëse themi Vlora, për të gjithë ju ajo fillon përtej Urës së Vjosës, o më mirë, fillonte atje, sepse me degëzimet dhe gjarpërimet hyr-e-dil të superstradës së re, qysh se lëmë pas Levanin e marrim djathtas, fillojmë të mendojmë për detin dhe për magjinë që të mbështjell sapo hyn në territorin ku qarkullon ajri i Vlorës. Ka mbetur shumë pak për të thënë, e shumë për të bërë në fakt, me realitetet e reja e popullimin gjithnjë e më të rrëmujshëm të Vlorës, sa nuk dihet ku mbaron bukuria e  ku fillon shëmtimi i peisazhit bregdetar sepse luksi i derdhur pa dhimbsuri nëpër ca ndërtesa, përzier me vulgaritetin e ca të tjerave, e nga ana tjetër, barbaria që ato i kanë punuar detit, të le vazhdimisht në mëdyshje.

Mirëpo, nuk do merremi fare me këtë, madje, nuk do hyjmë hiç në Vlorë. Dhe nuk do marrim as rrugën hyr-e-dil të superstradës së re…

 

Dardha turistike – një mikpritje e përhershme

Written by Flora Xhemani Baba on Wednesday, 20 November 2013. Posted in Reportazh

Udhëtim mes ngjyrave të vjeshtës dhe traditës së mrekullueshme dardhare

Dardha  turistike – një mikpritje e përhershme

 

Udhëtimi
Jemi në vjeshtën e vonë dhe rrugët e Tiranës janë mbushur me gjethet e fundit të blireve, rrepeve e gështenjave të egra, që kërcasin nëpër këmbët e kalimtarëve, apo që i merr shiu i këtij fundnëntori, si për të na kujtuar se po hyjmë zyrtarisht në stinën e dimrit.
Ne vendosëm që të udhëtojmë sërish drejt Korçës, kësaj radhe për në Dardhë, një fshat shumë i njohur e karakteristik, që përveç bukurive natyrore, ofron edhe kulturë e traditë, ashtu siç në fund të fundit e ofrojnë nga pak të gjitha fshatrat e Korçës.
Pasi kemi përshkuar për rreth tri orë e gjysëm itinerarin e gjatë Tiranë-Korçë, vazhdojmë, në dalje të qytetit, në drejtimin që të çon për Ersekë. Lemë pas rrugën kryesore dhe marrim në të majtë, aty ku tabela turistike shkruan e bardhë mbi kafe “Dardhë-pikë turistike”. Fshati ndodhet rreth njëzet km nga Korça dhe gjithë rruga për atje, është një gjarpërim mbi kodrina të buta, që ashpërsohen gradualisht, derisa përfundojnë në male, gjithnjë të mbushur me bimësi e pemë. Peisazhi vjeshtor është ngjyra-njgyra, ku i gjelbër, ku i verdhë e ku i kuqërremtë, sipas ngjyrave që stina i ka dhënë bimësisë. Por surprizat më të bukura, natyra na i ka rezervuar në fshat, rrethinat e të cilit janë të gjitha të mrekullueshme e dhurojnë panorama të veçanta.

 

Shqipëria mbi kalë: në gjurmët e Lord Bajronit

on Monday, 25 February 2013. Posted in Reportazh

Udhëtim i paharruar e mbresëlënës, pas një shekulli të trazuar historik...

 

Minty Clinch

Me termometrin që ishte ngritur në rreth 40 gradë celsius, ne kaluam rrugën malore të Hoshtevës. Gurët e bardhë reflektonin diellin e pasdites, ndërsa ne kërkuam që kuajt tanë të kalonin kthesat e fundit për në fshat. Në të majtë, një kishë ortodokse e bukur; drejt përpara, një shenjë për një barkafe. Në një vend kaq të largët ne nuk guxuam të shpresonim për ftohës kur po lidhnim kuajt tanë nën pemë. Mrekullia e mrekullive, ne e kemi gjetur atë. Birrë “Korça” apo koka-kola, të përcjella në një verandë nën hije, rrallë kanë shijuar aq mirë. Me këtë rast, grupi ynë i kalorësve britanikë, një bankier dhe gruaja e tij, një tregtar mallrash antike dhe një punonjës social, kishte përparësi mbi Lord Bajronin dhe shokun e tij të Kembrixhit, John Cam Hobhouse, kalorës pionierë në malet e Shqipërisë jugore në vitin 1809.

 

NË PYJET ME DËBORË (TË PUKËS) KA JETË…

Written by Flora Xhemani Baba on Friday, 25 May 2012. Posted in Reportazh

Një ditë dimri mes skiatorëve pukjanë

NË PYJET ME DËBORË (TË PUKËS) KA JETË…

 

Kur vendosëm që të bënim një udhëtim dimëror, fillimisht menduam se do të kishte qenë bukur të niseshim për në Dardhë ose Voskopjë të Korçës. Mirëpo në momentin e fundit ndërruam mendje dhe e lamë që udhëtimi ynë i radhës të ishte Puka. Për shumë arsye. E para sepse nuk kishim qenë asnjëherë në dimër, e dyta sepse Valbona, menaxherja e Hotel Turizëm Pukës, të cilën e kontaktuam edhe për të prenotuar, na siguroi që rruga ishte plotësisht e kalueshme edhe me makina jo të tipit 4 x 4, madje edhe pa qenë nevoja të vendoseshin zinxhirë. Pastaj ajo na dha edhe një ndihmë tjetër të madhe që na joshi veçanërisht. Na siguroi se mund të bënim ski, madje na dha edhe numrin e instruktorit të skive.  Të entuziazmuar se do të mund të na jepej rasti të futnim për herë të parë këmbët në këpucët e skive, i telefonuam shpejt e shpejt instruktorit dhe e pyetëm nëse mund të bënim ski dhe a ishte e përshtatshme koha për një gjë të tillë. “Koha është shumë e bukur, dhe ka mjaftueshëm dëborë për të bërë ski”, - na siguroi ai. “Po sa kushton kjo?” - e pyetëm ne. “Nuk kushton asgjë, argëtimi është falas”. Falas? Kjo ishte shumë e bukur. Nuk e kuptuam sensin e kësaj por nuk e vramë shumë mendjen për arsyet. E rëndësishme ishte që do të bënim ski. Më vonë do ta mernim vesh edhe arsyen se pse ushtrimi i këtij sporti ishte gratis në Pukë.