Berati - an Albanian San Marino

Written by Ilirjan Gjika on Wednesday, 09 January 2013. Posted in English

Berat is a White Bethlehem - ..... Indro Montaneli (1939)

Berati - an Albanian San Marino

 

Berat is a White Bethlehem. Watched from far, it seems a cartoon city, as only Walt Disney can build one, placing with poetry its geometry. Houses, all white with green blinds are one above the other, in the race who arrives first at the top of a rock burned from the sun, which has been divided in two peaces from strong currents of  Osumi ..... Indro Montaneli ( 1939).

Brezovica thërret për ski dhe aventura...

Written by Gent Mati on Wednesday, 05 December 2012. Posted in Outdoor

Shpatet më të bukura të Brezovicës dhurojnë një larmi të madhe itineraresh

Brezovica thërret për ski dhe aventura...
 Ski qendra e Brezovicës  në Kosovë  është një prej resorteve dimërore që ‘rrethojnë’ kufirin tokësor të Shqipërisë, nga veriu në jug. Vetëm 1 orë e 30 minuta nga Prizreni, e shërbyer nga ‘Rruga e Kombit’, Brezovica është  qendra e skijimit më e afërt me Tiranën.
NË VITE
Në vitet 70të, ndërkohë që në anën tonë të kufirit punohej për të fortifikuar territorin me një pafundësi bunkerësh, llogoresh  dhe tunelesh, fqinjët tanë të “shkujdesur” çelnin pista, ndërtonin teleferikë e hotele për të pritur miq, duke krijuar traditën dhe zhvilluar industrinë  fitimprurëse të turizmit dimëror.    
Pas viteve 90 më në fund edhe ne bijtë e shqipes, dolëm nga “bunkered”, nisëm metamorfozën nga ushtarë në turistë, e gradualisht nisëm të bëjmë dhe shijojmë gjëra që më parë i kishim parë vetëm në televizor. Natyrisht në mungesë të infrastukturës pritëse dhe zbavitëse - përsa i përket turizmit dimëror - iu drejtuam vendeve fqinje.
Faktikisht, në Mal të Zi, Maqedoni dhe së fundmi Greqi, prej vitesh dashamirësit shqiptarë të skijimit që sa vijnë e shtohen, janë bërë frekuentues të rregullt të pistave të bardha të Kolashinit (apo Shën Nikollës, siç quhej kur banohej nga shqipatrët pak shekuj më parë), Sharr/Kodra e Diellit, Mavrovë, Pisoder etj; duke shpenzuar shuma të konsiderueshme, të cilat shumë mirë mund të shpërndaheshin në Shqipëri nëse, do të ishte zbatuar ndonjë strategji investimi në këtë drejtim. Por, “nëse mali nuk shkon te Muhameti, atëhere Muhameti do të shkojë te mali”. 

Antigone, zbulimi me vjetërsi, rreth 2300-vjeçare

on Monday, 19 November 2012. Posted in Lajme

Objekti mendohet se është përdorur për unazë ose medaljon

Antigone,  zbulimi me vjetërsi, rreth 2300-vjeçare

 Engjëll Serjani

Në rrënojat e Antigonesë zbulohet një gur i rrallë unaze ose medaljoni, që arkeologët dyshojnë se pasqyron Pirron e Epirit në një çast luftimi. Mesditën e së hënës, gjatë punimeve të ekspeditës së përvitshme arkeologjike “Antigone 2012”, në sektorin G, kuadrati nr. 10 është gjetur një objekt i rrallë arkeologjik, një gur xhami unaze ose medaljoni, mbi të cilën është gdhendur me finesë të jashtëzakonshme në reliev një pamje e dy kuajve dhe një luftëtari në vrapim e sipër. Gjatë kësaj ekspedite që drejtohet nga arkeologu i njohur prof. dr. Dhimitër Çondi, janë zbuluar edhe mjaft objekte me interes, por guri i unazës apo medaljoni vlerësohet nga arkeologu si një objekt unikal, i rrallë dhe me vlera të jashtëzakonshme.

Pogradeci – më i bukuri i vjeshtës

on Saturday, 17 November 2012. Posted in Around

Ku mund të shijoni vjeshtë të bukur nëpër Shqipëri....

Pogradeci – më i bukuri i vjeshtës

 

Ai është i bukur në çdo stinë, e jo më kot ka frymëzuar poetët më të mëdhenj lirikë të Shqipërisë të krijojnë kryeveprat e letërsisë shqiptare. Epitetet e shumta që ka tërhequr mbi vete në stinë e në dekada, e kanë bërë Pogradecin të jetë një qytet i dëshirueshëm për të gjitha moshat. Është mbiquajtur “qyeti I luleve”, “qyteti i poezisë”, për ngarkesën e madhe të kënaqësisë shpirtërore që fal tek çdo vizitor, kurdo që ai ta vizitojë atë. Ne tani do ta mbiquajmë edhe “qyteti i vjeshtës”, për shkak të votimeve të shumta që mori në sondazhin e revistës Travel, se cili ishte qyteti me vjeshtën më të bukur në Shqipëri. E në fakt, peisazhet që fal Pogradeci në vjeshtë janë të pakrahasueshme, me një bukuri mahnitëse dhe elemetë që të bëjnë të marrësh frymë thellë, ose që të lenë pa frymë. Në të gjitha zonat turistike që rrethojnë Pogradecin, duke filluar që nga hyrja e segmentit buzë liqenit, përgjatë Pojskës (që nuk e ndan dot nga qyteti për shkak të vazhdimësisë së saj), e deri në Tushemisht (që mbetet bashkë me qytetin për të njëjtën arsye, se ndodhen në një vijë të pandërprerë bregliqenore), duke përfshirë në mes shëtitoren buzë liqenit, e sidomos Drilonin e mrekullueshëm, natyra luan me kapriço të theksuara lojra ngjyrash pafund. Në peisazh sundon një ngjyrë ndryshku, që kalon lehtësisht tek e verdha apo tek e kuqja e thellë, duke shkaktuar fenomene në pikturë, të cilat piktorët i kanë bërë tashmë emblema të punëve të tyre, e që i identifikojnë ata si artistë. Peisazhet e Drilonit janë të pangatërrueshme me asnjë pjesë tjetër të natyrës së Shqipërisë, duke e bërë unike pamjen e mjelmave që shëtisin të shkujdesura në ujin e burimit, të përkëdheluara me vëmendje nga fëmijët dhe vizitorët e shumtë.

Kenia mes bukurise dhe skamjes

Written by Kastriot Faci on Tuesday, 06 November 2012. Posted in Outgoing

Udhëtim në zemër të kontinentit afrikan

Kenia mes bukurise dhe skamjes
Një përvojë e re që natyrisht nuk e kisha përjetuar më parë, udhëtimi për në Kenia, më emocionoi shumë kohë para se të nisesha për atje, aq më tepër që do të merresha shumë me disa gjëra të cilat s'mund t'i neglizhoja, si psh vaksinimi nga një sërë sëmundjesh që mund të gjenim në Afrikë.
Erdhi dhe dita e shumëpritur. Gjithmonë i kam qenë mirënjohës kësaj pune që bëj, e cila ndër të tjera më bën të udhëtoj shumë.
9 Mars, ora 04.50 me orën lokale, një mesazh në celular nga SafariCom, më uronte mirëseardhjen dhe qëndrim të këndshëm në Kenia. Shoh një tufë zogjsh të mëdhenj që fluturonin mbi një avion të ndalur në anën e majtë të avionit tonë, këtë gjë nuk e kisha parë kurrë më parë në ndonjë aeroport tjetër. Shërbimi i vizës së Kenias ofrohej nga autoritetet e aeroportit, pas skanimit të shenjave të gishtërinjve dhe pagesës prej 40 Euro për person. Rruga nga aeroporti për në Kiambu, ku ne do të qëndronim, kalonte nëpër Nairobi, kryeqytetin e vendit, qytet ky me rreth 9 milion banorë. Automjetet lëviznin në krahun e majtë të rrugës, pasojë e kolonizimit anglez në Kenia. Mësoj prej James, guidës tonë, që Kenia kishte fituar pavarsinë në vitin 1963.  Megjithëse në muajin Mars, temperatura ishte e lartë, krejtesisht ndryshme nga temperaturat e ulëta të Marsit tek ne.